"Ik ben trots op mezelf, want dat verdien ik wel."

Tonny had als kind nooit een stevige basis in lezen en schrijven. Na de kleuterschool verhuisde het gezin naar een plek zonder school. Toen ze eindelijk weer naar school kon, werd ze twee keer in de verkeerde groep geplaatst. Lezen en schrijven leerde ze daardoor nooit. Pas op de huishoudschool, op haar dertiende, leerde ze klokkijken en de basis van taal. Kort daarna ging ze werken.

Haar man wilde helpen, maar dat wilde Tonny niet

Brieven begrijpen, boodschappenlijstjes schrijven, zaken regelen bij de gemeente, haar kinderen helpen met school: Dat lukte allemaal niet. Haar man wilde haar graag helpen en zei regelmatig: “Kom naast me zitten, dan leer ik het je.” Maar dat wilde Tonny niet. Ze stelde het uit.

Tot hij overleed.

Tonny besloot het buurtteam te bellen. Die hielpen haar verder. Een computercursus werd aangeboden. Ze durfde niet. De angst was groot. Maar ze zette toch de stap, naar Digiwijs en cursussen in de bibliotheek. Dit was een opstap naar de lessen met andere Nederlandstaligen die zij nu volgt om beter te worden in lezen en schrijven. "Helemaal leuk!" Ze heeft niveau A afgerond en is nu bezig met B.
 

Wat ze nu kan

"Ik vind het heel erg leuk. Ik kan toch wat bereiken." Tonny is zelfstandiger geworden. Ze regelt haar eigen zaken. En ze kan nu persoonlijke dingen op een kaart schrijven, niet alleen "gefeliciteerd". Maar iets wat echt van haar is.
 

Aan iedereen die het herkent

"Ons soort mensen, als je het niet hebt geleerd, leven met veel angst." Tonny kent die angst. Ze heeft hem overwonnen, op eigen kracht. Wat ze anderen wil meegeven: "Het verrijkt je leven op alle vlakken. Ga het doen." 

Stem nu op Tonny